Bruine ringboleet

De poriën van jonge exemplaren zijn bedekt met een dik, wittig vlies dat bij het scheuren een paarsbruine ring om de steel nalaat. De hoed is vier tot twaalf cm breed, bolrond tot kussenvormig, vrij lang bedekt met een dikke slijmlaag en droog bij oude exemplaren. Hij vertoont een licht gegroefde en straalsgewijze adertekening en is meestal chocolade- tot roodbruin met een paars tot olijfkleurig tintje.

Suillus luteus

Soms is hij geel- tot grijsbruin van kleur. De buisjes zijn bleek tot bruingeel en krijgen met het verouderen een olijfkleurige tint. De steel, drie tot tien cm lang en één tot twee en een halve cm dik, is cilindrisch, vol, stevig en heeft een afhangende, vliezige ring; bovenaan is hij geel tot bruinkorrelig en onderaan groezelig geel tot roodbruin. Het vlees is dik, stevig en boterachtig bij jonge exemplaren. Bij oude exemplaren is het eerst wittig, later gelig; het is felgeel in de buisjes en in het bovenste deel van de steel en vaalbruin in de voet. Het heeft een aangename geur en smaak.

Deze boleet groeit van mei tot november onder dennen en heeft een voorkeur voor een zandige en kiezelige grond. Hij is te vinden vanaf het Het is raadzaam tijdens het plukken de kleverige hoedhuid te verwijderen.laagland tot in de bergen, met name in jonge bosaanplant of langs open bosranden van oude dennenbossen. Vooral jonge exemplaren van deze eetbare paddestoel zijn zeer smakelijk. Hij kan vers worden bereid en in azijn worden ingelegd. U kunt hem ook goed drogen.

Toevoegen aan: del.icio.us | Digg