Tropische regenwouden domineren de drie grote gebieden van de wereld waar de regenval het grootst is: centraal en Zuid-Amerika (Het meest uitgestrekt in het Amazonegebied, Zuidoost Azië en de aanliggende eilanden en West Afrika. Kleinere gebieden komen voor in Noordoost Australië.
Tropische regenwouden hebben tenminste 5 lagen en hebben zich zo aan hun omgeving aangepast dat ze kunnen overleven op een voedselarme bodem.
...
De tropische regenwouden kenmerken zich door een veelvormigheid van soorten. Er komen meer verschillende planten en dieren voor dan waar ook ter wereld. Op dit ...
Als voorbeeld voor een beschrijving van bewoners van de tropische regenwouden kiezen we voor de indianenvolken Arowakken, de Cariben en de bosnegers, of de Marrons ...
De tropische regenwouden functioneren door hun bijdrage in de zuurstofproductie als het ware als een long voor de aarde. Zij zijn tevens een uniek biotoop dat gekenmerkt wordt door een ongekende rijkdom van flora en fauna. ...
Brazilië telt ongeveer 200.000 indianen en 120 afzonderlijke indianenvolken, waaronder het Yanomami- volk dat een van de meest talrijke is. In de tropische regenwouden van Noord Brazilië wonen ongeveer 10000 Yanomami tussen de Orinoco en de Amazonerivier. Zij behoren tot de oudste volken van Zuid-Amerika. De Yanomami zijn het minst in aanraking gekomen met kerkelijke bekeerders en andere westerse invloeden. ...
De snelheid waarmee de mens de regenwouden aan het opruimen is, is onvoorstelbaar. Per jaar verdwijnt een oppervlakte van 3 a 4 keer de grootte ...
Uit onderzoek in Belize(Midden Amerika) blijkt dat de economische waarde van een hectare tropische regenwoud als leverancier voor medicinale planten groter is dan wanneer het ...
Tot nu toe is het droevig gesteld met de toekomst van met name de indianen die in de tropische regenwouden van Brazilië wonen. Hun aantal wordt zienderogen gedecimeerd door allerlei ziekten die geïmporteerd worden door de goudzoekers. ...
Het amalgerenKwik wordt gebruikt bij het winnen van goud en zilver uit vermalen erts en (rivier)slib. Het trekt deze edele metalen aan en vormt daarmee ...
De typische kwelders - een wirwar van slingerende geulen, prielen en eilandjes met laaggroeiende vegetatie - vormen op beschutte plaatsen langs de kusten een grensgebied tussen zee en vasteland. Kwelders ontstaan overal waar wisseling van getijden of waterstromingen het afzetten van sedimenten mogelijk maken. Zoutverdragende planten helpen vervolgens mee slik en zand vast te houden....
[De Kalahari woestijn] De Kalahari
Sommige delen van de Kalahari woestijn in Zuidwest-Afrika - een enorm inlands bekken dat er weinig uitnodigend uitziet - zijn meer dan 100 miljoen jaar oud. Het gebied herbergt een enorme variatie aan wilde dieren. De Kalahari strekt zich over een gebied van ongeveer 260.000 vierkante kilometer uit en is onderdeel van het Zuidafrikaanse tafelland. Het is in het droge seizoen bedekt met door de zon verdroogde vegetatie, maar kan zich verbazend snel herstellen.
...
Een groot deel van de koralen is wit - de skeletsubstantie van dode poliepen. Levende poliepen zijn daarentegen dikwijls opvallend bont van kleur. Verwanten van de koralen, de waaierkoralen en zeeveren, alsook sponzen en andere levende wezens, bezitten heldere kleuren. Blauwe en gele rifbaarzen en felschitterend roze, lilagekleurde en gele lipvissen wedijveren met levendig witrood gekleurde zeeslakken, smaragdgroene slangsterren en helblauwe zeesterren....
Koraalriffen zijn eigenlijk 'levende rotspartijen'. Zij bestaan uit duizenden anemoonachtige levende wezens, poliepen. Zij bedden zich in kalkskeletten in die door hun voetschijven worden aangemaakt. Ieder jaar dijt het rif naar buiten en boven toe uit. Wanneer de poliepen zich voortplanten en er nieuwe poliepen aangroeien. Iedere poliep is met strengen levend materiaal verbonden met zijn buren en draagt zodoende bij aan de algehele versteviging....
Kleine waterdiertjes hebben het Grote Barrière Rif gevormd. Het is zo enorm, dat het vanaf de maan te herkennen is. Het herbergt een rijkdom aan levensvormen, even kleurrijk en veelsoortig als in het tropische regenwoud. Ondanks zijn naam is het Grote Barrière Rif niet één enkel rif. Een heel vlechtwerk van riffen strekt zich uit over een afstand van 2000 kilometer parallel aan de noordoostkust, van de Lady Elliott Eilanden bij de kust van Zuid-Queensland tot aan de Golf van Papoea Nieuw-Guinea....
De Galapagos eilanden - één van de meest afgelegen plekken op aarde - herbergen een unieke dierenwereld. Veel van de hier levende planten en dieren komen nergens op aarde voor. De Galapagoseilanden zijn een verspreide groep vulkanische eilanden die ter hoogte van de evenaar in de Stille Oceaan liggen. Politiek gezien behoren ze tot Equator, maar ze liggen in open zee op ongeveer 1000 km uit de westkust van Zuid-Amerika. ...
De Alpen (v. Lat. Alpes, v. stam alb- = wit), zijn het grootste en hoogste gebergte van Europa. De naam heeft oorspronkelijk betrekking gehad op de veeweiden op de niet te steile en rotsige berghellingen. Men spreekt in de Duitstalige alpine gebieden trouwens nog van Ätzalpen (zomerweiden) en Heualpen (schralere graslanden die uitsluitend of hoofdzakelijk als hooiland worden gebruikt). Daarnaast onderscheidt men onder meer Sennalpen (bergweiden voor melkvee dat gehouden wordt ten behoeve van de bergkaasbereiding) en Galtalpen (bergweiden waarop ander dan melkvee gehouden wordt; vgl. het Nederlandse dialectwoord gelt)....
De Alpen zijn een onderdeel van een veel grotere gebergteketen. De eigenlijke Alpen strekken zich uit van de Middellandse Zee ter hoogte van de Frans-Italiaanse grens tot aan Wenen. Het zuidelijk uiteinde loopt door in de Apennijnen; het oostelijk uiteinde vertakt zich: één tak zet zich voort in de Karpaten, de andere in de Dinarische Alpen. Daar het gebergte een grote boog beschrijft, spreekt men ook wel van de Alpenboog.
...
Ongeveer 270 miljoen jaar geleden had de Variscische gebergtevorming juist plaatsgevonden; daarbij waren op grote schaal door warmtetoevoer uit de diepte metamorfe gesteenten – schisten en gneisen – gevormd, waarin tegen het einde van de gebergtevorming grote granietlichamen drongen. Door opheffing en erosie werden deze gesteenten blootgelegd over een gebied dat belangrijk uitgebreider was dan de tegenwoordige Alpen. Dit is de ondergrond of het kristallijne grondgebergte van de toekomstige Alpen. ...